Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, όπως την αφηγείται ο Απολλόδωρος στη Βιβλιοθήκη του (Β’ 4.4) και ο Παυσανίας στο έργο του Ελλάδος Περιήγησις (Κορινθιακά II 16.3), οι Μυκήνες ιδρύθηκαν από τον Περσέα. Ο Περσέας ήταν γιος του Δία και της Δανάης, εγγονός του βασιλιά του Άργους Ακρίσιου. Αυτός και οι απόγονοι του βασίλεψαν στις Μυκήνες για τρεις γενιές. Μετά το θάνατο του, ανέβηκε στο θρόνο της πόλης ο Ατρέας, ο οποίος ήταν γιος του Πέλοπα και της Ιπποδάμειας και ιδρυτής της δυναστείας των Ατρειδών.
Διάδοχος του Ατρέα ήταν ο γιος του Αγαμέμνονας, επί των ημερών του οποίου, οι Μυκήνες γνώρισαν μεγάλη ακμή. Έγιναν το κέντρο του μυκηναϊκού πολιτισμού και σημάδεψαν με τη λαμπρότητα τους την Ύστερη Εποχή του Χαλκού στην Ελλάδα. Τον 13ο αιώνα π.Χ. ο Αγαμέμνονας ηγήθηκε των Αχαιών στον Τρωικό πόλεμο (1250-1240 π.Χ.) εναντίον των Τρώων. Κατά τους Περσικούς πολέμους τον 5ο αιώνα π.Χ. οι Μυκηναίοι συνέδραμαν τους Σπαρτιάτες στη μάχη των Θερμοπυλών με ογδόντα άντρες. Η φιλία και συμμαχία των Μυκηνών με τη Σπάρτη προκάλεσε τη μήνη των Αργείων που πολιόρκησαν και κατέστρεψαν την πόλη μετά τα Μηδικά (Κορινθιακά II 16.5 και Ηλιακά V 23.3).
Αρχικά υπήρχε ένας προθάλαμος που ήταν σαν ανοικτή στοά με δυο ξύλινους κίονες. Το δάπεδο του ήταν στρωμένο με πλάκες και οι τοίχοι του διακοσμημένοι. Από τον προθάλαμο ο επισκέπτης έμπαινε στον πρόδομο και έπειτα στο κυρίως μέγαρο, όπου βρισκόταν και η αίθουσα του θρόνου. Το μέγαρο είχε διαστάσεις 11,50 μ. x 13 μ. και είχε στο κέντρο του μια εστία περιστοιχισμένη από τέσσερις κίονες. Η υπόγεια δεξαμενή που βρίσκεται εντός της ακρόπολης των Μυκηνών σε βάθος 18 μ. αποτελεί ένα αρχιτεκτονικό θαύμα της εποχής του Χαλκού στην Ελλάδα. Σκοπός της ήταν η παροχή νερού στους κατοίκους της ακρόπολης σε συνθήκες πολιορκίας. Τροφοδοτούνταν με νερό από την πηγή Περσεία, η οποία βρίσκεται 13 μέτρα ψηλότερα από την ακρόπολη. Το νερό μεταφέρονταν με αγωγούς έως τη δεξαμενή. Η υπόγεια δεξαμενή ήταν κατασκευασμένη σύμφωνα με τα μυκηναϊκά πρότυπα. Είχε είσοδο με υπέρθυρο και δυο παραστάδες. Η κάθοδος προς τη δεξαμενή γινόταν με 90 σκαλοπάτια, λαξευμένα εντός του βράχου της ακρόπολης. Η δεξαμενή είχε βάθος 5 μ. και στην οροφή της υπήρχε ένα φρεάτιο με αραιές πέτρες, που χρησίμευε ως φίλτρο για το νερό που έφτανε από την πηγή.
