Σούνιο. Το ακρωτήρι του Ποσειδώνα

Το Σούνιο ήταν ένας από τους αρχαίους δήμους της Αττικής και μέλος της Λεοντίδας φυλής. Εκεί λατρεύονταν η Αθηνά και ο Ποσειδώνας σε δυο ξεχωριστά ιερά, που βρίσκονταν στο ακρωτήριο του Σουνίου. Και οι δυο ναοί καταστράφηκαν από τους Πέρσες την περίοδο των Περσικών πολέμων το 480 π.Χ. Λίγο πιο πέρα από τα ερείπια του ναού της Αθηνάς Σουνιάδος χτίστηκε στα μέσα του 5ου αιώνα π.Χ. ένας νέος ναός αφιερωμένος στη λατρεία του Ποσειδώνα.

Το ακρωτήριο του Σουνίου οχυρώθηκε την εποχή του Πελοποννησιακού Πολέμου, όπως αναφέρει και ο Θουκυδίδης στην Ιστορία του (βιβλίο Η’ 4.1) (παρεσκευάζοντο δὲ καὶ Ἀθηναῖοι, ὥσπερ διενοήθησαν, ἐν τῷ αὐτῷ χειμῶνι τούτῳ τήν τε ναυπηγίαν, ξύλα ξυμπορισάμενοι, καὶ Σούνιον τειχίσαντες, ὅπως αὐτοῖς ἀσφάλεια ταῖς σιταγωγοῖς ναυσὶν εἴη τοῦ περίπλου,). Το φρούριο στην κορυφή του ήταν από τα ισχυρότερα της Αττικής και ερείπια των τειχών του μπορεί να δει και σήμερα ο επισκέπτης. Μέσα στο φρούριο βρίσκονταν ο συνοικισμός του αρχαίου δήμου, οι στρατώνες της μόνιμης φρουράς και διάφορα πηγάδια για την ύδρευση του. Η είσοδος στο φρούριο γινόταν νοτιοδυτικά από την πλευρά των νεωσοίκων.

Στα χρόνια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, το Σούνιο και ο ερειπωμένος ναός αποτέλεσαν τόπο επίσκεψης διαφόρων περιηγητών και αρχαιολατρών από την Ευρώπη. Ο Γάλλος ναύαρχος βαρόνος de Saint Blancart έφτασε στην Αττική το 1537 και σημείωσε στο ημερολόγιο του.

Την άλλη μέρα, 17 Οκτωβρίου, περάσαμε ένα μεγάλο ακρωτήριο. Στην κορυφή του βράχου υπάρχουν 18 μεγάλοι κίονες. Εκεί όπως μας έλεγε ο Τούρκος πιλότος, δίδασκε ο Αριστοτέλης φιλοσοφία.

Ο Άγγλος περιηγητής Richard Chandler ταξίδεψε στη Μ. Ασία και την Ελλάδα από τον Ιούνιο του 1764 έως τον Ιούλιο του 1766. Ο Chandler κατέγραψε στο ταξιδιωτικό χρονικό του ό,τι άκουγε και έβλεπε για τον λαϊκό πολιτισμό των υπόδουλων Ελλήνων. Όταν βρέθηκε στο Σούνιο με τους συντρόφους του, έμαθε ότι ο Τζαφέρ μπέης, καπετάνιος μιας τουρκικής γολέτας, θρυμμάτισε τις κολώνες του ναού του Ποσειδώνα για να αφαιρέσει το μέταλλο που ένωνε τους σπονδύλους.